Nilgün Marmara - Daktiloya Çekilmiş Şiirler
Yerleşik yabancılığın acısı
Öz düşmanları kendilerinin sevgisiz bilisiz ve acımasız
kabukluların zincirlediği kara tamlama.
Bir neden yabancıya? Bir neden yerleşiğe?
Bir neden yerleşik yabancıya? Susturduklarından sonsuzun
dilini, Dışıyla gerçeğin çizgisini kalın koca leş doğrusuyla belirleme.
Bakıldığında göz değirmisinden bir çiçek dürbünün değil midir renklenme olasılıkları tabanında görülen parçacıkların yoksamak kurutan kısır umutları, geleneksel tanrıları, sürülerin çorak gerçekliğini ve kanatlanarak yaşamak kendi dağılımında...
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.